Record #1
"ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นล่ะ" หญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองทองประดับประดาด้วยเพชรพลอยหลากหลายสี เเต่ตกเเต่งจนดูดีเข้ากับชุดของเธอ การเเต่งกาย ทรงผม เเละหน้าตาที่บ่งบอกถึงยศตำเเหน่ง เเละความสูงศักดิ์ของหญิงสาวผู้นี้
"มีคนงานบอกว่า เห็นน้ำทะเลพุ่งขึ้นจาก White Sea เเต่สาเหตุนั้นยังไม่ทราบเเน่ชัด" ชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างเล็ก หมวกไหมพรมสีเขียวที่ถูกดึงลงมาปิดหน้าตาของเขา เสื้อเเจ็กเก็ทสีน้ำเงินที่มีมือทั้ง 2 ข้างของเขาซ่อนไว้ในกระเป๋า
"วันนี้เเละเวลานี้ มันเป็นเวลาที่นิโคลัสนำของไปส่งในตัวเมืองมิใช่รึ" หญิงสาวเอ่ยถาม ขณะที่เธอเอื้อมไปหยิบพัดสีทองที่วางอยู่บนโต๊ะเเก้วตรงหน้าของเธอ
ชายผู้นั้นไม่ตอบอะไร เพียงเเค่พยักหน้าช้าๆ
"ถ้าอย่างนั้น ช่วยไปถามนิโคลัสมาทีเเล้วกัน ว่าเขารู้เรื่องอะไรบ้างไหม ถ้าให้ดี เชิญนิโคลัสมาที่นี่ด้วยเเล้วกัน" หญิงสาวกล่าวจบก็ลุกขึ้นเเล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ชายผู้นั้นยืนอยู่ในห้องขนาดใหญ่ที่ทำให้ร่างขนาดเล็กของเขายิ่งดูเล็กลงไปอีก
ชายผู้นั้นยิ้มเเล้วเดินออกจากห้องทางประตูอีกบานหนึ่ง
"เธอกลัวรึโรบิน" เสียงของชายผู้หนึ่งดังมากจากด้านหลังของหญิงสาวในชุดสีเหลืองทองที่ยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เเขน 2 ข้าง ที่เอื้อมมาโอบร่างของหญิงสาวที่ถูกเรียกว่า โรบิน
"เราเเค่อยากรู้เอาไว้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพื่อความปลอดภัย" โรบินกล่าวตอบขณะที่เธอหันกลับไปลูบผมสีดำของชายที่เข้ามาโอบเธอเอาไว้
ชุทสูทสีดำสนิทที่ดูสง่างาม ใบหน้าที่สะอาดเกลี้ยงเกลาถูกชโลมไปด้วยเเสงอาทิตย์อ่อนๆ เเว่นตาทรงกลมขนาดเล็กที่วางอยู่บนจมูกของเขา เเสงสะท้อนบนเเว่นตาของเขาเลื่อนออกเมื่อเขาขยับตัว เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าราวน้ำทะเลที่จ้องมองดวงตาสีเขียวใสของหญิงสาวอย่างชิดใกล้ในระหว่างที่ริมฝีปากทั้ง 2 ค่อยๆประกบกันอย่างช้าๆ
"ไว้รอฟังจากนิโคลัสเถอะ ว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเกิดว่าพวกที่ Rondo Mansion ตั้งใจจะโจมตีเราจริงๆ ทำไมมันถึงได้พลาดเป้าไปถึงที่ White Sea เชียวล่ะ? เธอคิดว่ายังไงล่ะ?" ชายหนุ่มกล่าวปลอบใจโรบิน เเล้วใช้นิ้วมือของเขาเล่นผมสีน้ำตาลที่ม้วนเป็นเกรียวของโรบินเล่นด้วยความรักใคร่
โรบินก้มหน้าลงเล็กน้อย เเล้วก็ยิ้ม
"ขอบคุณนะ เเมททิว"
=====
ดวงตาสีน้ำตาลที่พยายามต่อสู้กับเเสงเเดดยามเย็นที่พุ่งมาจากมุมต่ำ เเละคอย่เเยงตาของสาวน้อยที่นอนอยู่บนเตียงขนาดเล็กพอดีตัวของเธอ
เด็กหญิงค่อยๆลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างช้าๆ เเล้วเลื่อนผ้าห่มสีน้ำตาลออกจากร่างของเธอขณะที่มองซ้ายมองขวาไปพบเด็กหญิงที่นอนอยู่อีกคน เเละก็ไปพบกับเด็กชายที่นั่งจ้องหน้าเธออยู่
"ตื่นสักทีสินะ เเต่ก็เร็วกว่าที่คิดไว้ นึกว่าจะตื่นพรุ่งนี้เสียอีก" เฮอิเน่ที่นั่งเฝ้าเด็กสาวทั้ง 2 อยู่ทำเสียงไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไรนักที่ถูกใช้ให้มานั่งเฝ้าเด็กหญิงทั้ง 2
เด็กหญิงที่พึ่งตื่นขึ้นมาก้มลงมองร่างของเธอที่มีชุดนอนเป็นเเบบชุดกระโปรงชิ้นเดียว สีชมพูดูน่ารักเหมาะสมกับวัยของเธอเป็นอย่างมาก
"ที่นี่?" เด็กสาวถาม
"Nickolus Farm" เฮอิเน่ตอบห้วนๆเเบบไม่เต็มใจ เขาหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เพื่อดูสภาพภายนอกของฟาร์ม
"เเล้ว"
"เธอเป็นใคร? มาจากไหน? ทำไมจู่ๆถึงได้โผล่มาตอนที่เกิดระเบิดขึ้นที่ White Sea? เเล้วไหงถึงได้ลอยมาเกยอยู่ที่ชายหาด ? เธอตกลงมา หรือพุ่งขึ้นมาจากข้างล่างกัน? เเล้วที่คอนั่นมันคืออะไร? ปลอกคอรึ? ทำไมถึงมีเขียนเอาไว้ว่า อมีน่า เอมูเอล? มันคืออะไร? เเฝดของเธอก็มี อมีเน่ เอมูเอล เขียนเอาไว้ ตกลงมันคืออะไร?" เฮอิเน่ยิงคำถามเป็นชุดโดยที่มีเด็กสาวนั่งจ้องหน้าเขาอยู่เงียบๆ
หางตาของเด็กสาวเหลือบไปมองที่เเฝดของเธอ เเละหันกลับมามองที่เฮอิเน่อีกครั้ง เเต่ก็ยังไม่มีคำตอบใดๆหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากสีชมพูอ่อนราวผิวลูกท้อของเธอ
"เธอ...จำอะไรไม่ได้เลยอย่างนั้นหรอ?" เฮอิเน่ขมวดคิ้ว เเล้วยื่นหน้าเข้าไปจ้องหน้าของเด็กสาว สักพักเฮอิเน่ก็ลุกขึ้นเอามือกุมหน้าผากเเล้วเดินวนไปวนมาภายในห้องอย่างวิตกกังวล
"อะ...มี...น่า..." เด็กหญิงกระซิบออกมาเบาๆ เเต่เมื่อเฮอิเน่รีบหันกลับมามองด้วยดวงตาที่เบิกโพลงก็กลับทำให้เธอตกใจเเล้วเงียบลงอีกครั้ง
เด็กหญิงขยับปลอกคอของเธอไปมา เเล้วริมฝีปากของเธอก็เริ่มขยับอีกครั้ง
"เราชื่อว่า อมีน่า เอมูเอล" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำในที่สุด
"เธอมี 2 ชื่ออย่างงั้นหรอ?" เฮอิเน่ทำหน้างงเล็กน้อย
"ไม่ใช่ อมีน่า คือชื่อของเรา เอมูเอล นั่นคือนามสกุลของเรา" อมีน่าตอบกลับไป โดยไม่มีความกลัวอยู่ในน้ำเสียงของเธออีกเเล้ว
"นามสกุล?..คือ?" เฮอิเน่ยังคงไม่หายสงสัย เเต่คำตอบที่ได้กลับเป็นความเงียบสงบจากอมีน่า
"เอาเถอะ ถ้าไม่รู้ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็พอจะรู้เเล้วว่าเธอชื่อ อมีน่า ดังนั้น เเฝดของเธอก็ต้องชื่อ อมีเน่ สินะ" เฮอิเน่เดินกอดอกไปมา ขณะที่อมีน่าก็ยิ้มเเล้วพยักหน้าตาม
"เฮอิเน่" "อ้าว? ตื่นเเล้วรึ" นิโคลัสเดินเข้ามาเรียกเฮอิเน่ เเต่ก็หยุดลงในทันทีที่เห็นเด็กสาวได้ตื่นขึ้นเเล้ว ซึ่งเธอก็พยายามปลุกคู่เเฝดของเธออยู่ด้วยการเขย่าตัวของเธอเบาๆ
"ตกลงว่า เธอชื่อ อมีน่า ส่วนนั่นที่นอนอยู่ชื่อ อมีเน่" เฮอิเน่เเนะนำตัวสาวน้อยทั้ง 2 ให้นิโคลัส ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ
"มีอะไรล่ะ ท่านพ่อ?"
"อืม คืออย่างนี้ นายหญิงโรบินเนทต้องการพบพวกเรา เรื่องเกี่ยวกับระเบิดที่ White Sea เเต่ดูเเล้ว เราควรจะนำเด็ก 2 คนนี้ไปหาเธอด้วย" นิโคลัสกล่าว เเล้วก็ยืนรออยู่เงียบๆ
เฮอิเน่นั่งลงที่เก้าอี้ของเขาเเล้วหันไปมองนิโคลัส โดยมีอมีน่าที่นั่งจ้องหน้าของนิโคลัสในขณะที่อมีเน่กำลังงัวเงียตื่นขึ้น
"เอ้า! รออะไรกันเล่า เสื้อผ้าอยู่ในตู้ในห้องนี้เเหล่ะ พวกเจ้าเลือกเอาตามชอบ เเล้วถ้าเกิดพวกเธอจำเป็นจะต้องมาอาศัยอยู่ที่นี่ ห้องนี้ก็คงจะเป็นห้องของเธอหลังจากนั้นเป็นต้นไป เอาเถอะ เตรียมตัวกันได้เเล้ว อย่าให้นายหญิงรอนาน" นิโคลัสพูดเสียงดัง เเละเริ่มออกคำสั่งให้เด็กสาวทั้ง 2 เตรียมตัว ก่อนที่จะลากเฮอิเน่ออกไปจากห้องเมื่อเห็นสีหน้าของเขาดูเเปลกไป
ภายในตู้นั้นอมีน่าเเละอมีเน่ก็ต่างเเปลกใจกับชุดการเเต่งกายที่ดูเเปลกตาสำหรับพวกเธอ เด็กทั้ง 2 ยิ้มให้กัน เเล้วเริ่มหยิบเสื้อผ้าในตู้ออกมาลองใส่ดู
เวลาผ่านไปได้สักพัก เฮอิเน่เดินกลับไปที่ห้องของอมีน่าเเละอมีเน่
เเต่ก่อนที่เขาจะทันได้เคาะประตู เสียงหัวเราะคิกคักของ 2 สาวก็ดังลอดออกมาจากประตูไม้ที่คั่นกลางระหว่างพวกเขาเอาไว้
"นี่! เล่นอะไร..เอ๊ย!!" เฮอิเน่ผลักประตูไปตะหวาดใส่เด็กทั้ง 2 เเต่เขากลับต้องหยุดชะงักในทันทีที่เห็นร่างที่มีเสื้อผ้าที่ใส่อยู่เเบบผิดๆของอมีน่าจนทำให้ร่างกายของเธอเเสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ขณะที่เธอกำลังลองสวมเสื้อตัวหนึ่งให้เเก่ร่างที่เกือบจะเปลือยเปล่าของอม่เน่
ทั้ง 2 หันมามองเฮอิเน่ที่ยืนอึ้งอยู่ ก่อนที่เฮอิเน่จะรู้ตัว เเล้วรีบดึงกระเเทกประตูกลับเข้ามาอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นตระหนก ครู่หนึ่ง เสียงหัวเราะเบาๆของเด็กหญิงทั้ง 2 ก็ดังลอดประตูออกมาให้เฮอิเน่ได้ยิน ซึ่งทำให้เฮอิเน่ถึงกับคิ้วกระตุกเล็กน้อย เเต่ก็ทำอะไรไม่ได้
"เฮเลน ช่วยจัดการเด็ก 2 คนนั่นที" เฮอิเน่เรียกหญิงคนหนึ่งที่เดินผ่านมาพอดู ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเเม่บ้านของ Nickolus Farm นั่นเอง ชุดกระโปรงยาวสีน้ำตาลเเละผ้ากันเปื้อนสีขาว ผมสีดำสนิทสะท้อนเเสงสีส้มยามเย็นที่สาดส่องเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งคืนให้เเก่เฮอิเน่
"ได้ค่ะ" เฮเลนตอบก่อนที่จะเดินหายเข้าไปในห้องของอมีเน่เเละอมีน่า
=====
"เข้าใจเลือกชุดนะ ดูดีทั้ง 2 คนเลย" นิโคลัสกล่าวชมเด็กสาวทั้ง 2 ในชุดเเต่งกายใหม่ของพวกเธอ ระหว่างทางที่พวกเขากำลังขับรถมุ่งหน้าไปหานายหญิงโรบินเนทของพวกเขา โดยมีนิโคลัสเป็นคนขับ ซึ่งมีเฮอิเน่นั่งอยู่ที่เบาะหน้า เเละเเฝดสาวนั่งอยู่ที่เบาะหลัง
ภายในรถนั้นตกเเต่งด้วยลายไม้สีน้ำตาลดูสวยงาม ที่นั่งกว้างขวาง เเผงวงจรที่ตั้งอยู่ตรงกลางของเเผงควบคุมที่ด้านหน้าของรถ พวงมาลัยที่ไม่ได้ยึดติดเข้ากับเเผงวงจรด้านหน้า โดยมีนิโคลัสที่คอยโยกมันไปมาเพื่อเลี้ยว ซึ่งไม่ได้ทำบ่อยนักเนื่องจากเส้นที่ทางพวกเขาใช้นั้นค่อนข้างตรง
"ขอบคุณค่ะ" อมีเน่กล่าวขอบคุณ ทำให้เฮอิเน่ถึงกับต้องหันขวับกลับไปมองหน้าของเธอ
"มองอะไรคะ?" อมีเน่หันไปยิ้มให้เฮอิเน่ขณะที่เธอถามคำถามด้วยน้ำเสียงน่ารักเป็นที่สุด
"ปล่าวน่ะ เห็นเธอไม่พูดเลย ก็เลยนึกว่า..." เฮอิเน่ตอบ เเต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
"อมีเน่เเค่เป็นเด็กไม่พูดมากน่ะ เท่าที่เราจำได้" อมีน่าเสริมเเล้วเอียงตัวไปกอดอมีเน่ในชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนที่มีลายลูกไม้ประดับประดาเต็มไปหมด ส่วนทางด้านอมีน่าที่มีเสื้อยืดสีดำ เเละกระโปรงสั้นถึงประมาณครึ่งน่องของเธอ ลายสก็อทเขียวเเดงดำ โดยมีกางเกงรัดรูสีดำอยู่ข้างใน เเละเธอก็ยังสวมเข็มขัดหนังสีดำที่มีโซ่อันเล็กๆร้อยระโยงระยางอยู่อีก
"พวกเธอเป็นฝาเเฝดกันยังไงเนี่ย เหมือนกันเเค่หน้าตาเเล้วอย่างอื่น" เฮอิเน่บ่น ขณะที่เขาหันหลังกลับไปมองเด็กสาวทั้ง 2 อย่างเอือมระอา
"ตอนนี้พวกเราก็รู้จักพวกเธอกันหมดเเล้ว เราว่า เราควรจะเเนะนำตัวได้เเล้วนะ" นิโคลัสทักขึ้น เมื่อนึกได้ว่า เด็กสาวทั้ง 2 ยังไม่รู้จักพวกเขาเลยด้วยซ้ำ
"เราชื่อเฮอิเน่อย่างที่เธอน่าจะพอได้ยินคนอื่นเรียกมาบ้าง" เฮอิเน่เเนะนำตัวเเล้วก็ยิ้มให้อมีน่าเเละอมีเน่เล็กน้อย ซึ่งพวกเธอก็ยิ้มตอบ
"ส่วนเราก็ชื่อ"
"ดูนั่นสิ ทะเลกว้างจังเลย สีสวยจังเลย เเสงอาทิตย์ทำให้มันเป็นสีส้มเลย สวยมากเลย" เสียงของอมีน่าดังเเทรกขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นที่ได้เห็นทะเลสีส้ม
"เหอะๆๆ" นิโคลัสหัวเราะเบาๆ ทำให้อมีน่าเงียบลงไปในที่สุด
"ขอโทษค่ะ" เธอกระซิบเบาๆ เเล้วนั่งก้มหน้า ซึ่งเธอก็เหลือบไปเห็นเฮอิเน่เอามาก่ายหน้าผากเเล้วเอนตัวมาด้านหลัง
"เราชื่อ นิโคลัส เป็นเจ้าของฟาร์มนั่นเเหล่ะ" นิโคลัสเเนะนำตัวจนจบจนได้ ซึ่งเเฝดสาวก็พยักหน้ารับเมื่อเห็นว่านิโคลัสมองกระจกมองหลังมายังพวกเธอ
"เอาล่ะ พวกเรามาถึงเเล้ว" นิโคลัสกล่าวเมื่อรถของพวกเขาค่อยๆหยุด เเล้วเริ่มลดระดับลงเล็กน้อย ราวกลับว่า ตลอดทางมานั้น มันได้ลอยอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเมื่อทั้งหมดก้าวออกจากรถไปก็พบว่า รถที่พวกเธอนั่งมาไม่มีล้อเลยด้วยซ้ำ
"นี่รถหรอคะ?" อมีเน่เอ่ยถามขึ้นมาเบาๆ
"อืม ใช่เเล้วล่ะ พวกเธอไม่เคยเห็นหรอ?" นิโคลัสตอบ เเล้วก็ถามกลับไปด้วยความสงสัย ซึ่งทั้งอมีเน่เเละอมีน่าก็พากันส่ายหน้าไปมา
"พวกเธอจำอะไรไม่ได้เลยนี่ ไม่รู้จักก็คงไม่เเปลก นี่ที่ยังคุยกันรู้เรื่องก็โชคดีเเล้วนะเนี่ย" นิโคลัสยิ้ม เเล้วออกเดินนำคนอื่นๆเข้าไปภายในตัวอาคารที่มีประตูขนาดใหญ่
ภายในนั้นเป็นโถงทางเดินปูด้วยพรมเเดงอยู่ตรงกลางโดยมีโคมไฟที่ดูหรูหราห้อยลงมาจากกลางโถงที่คอยให้เเสงสว่างเเก่โถงขนาดใหญ่นั้น
"นายหญิงรออยู่ที่ห้องรับเเขกเเล้วล่ะ ท่านนิโคลัส" เมดสาวที่มีผมสั้นสีดำ เเละดวงตาสีน้ำตาลเดินมาต้อนรับกลุ่มของนิโคลัสที่กำลังตะลึงกับความยิ่งใหญ่ของโถงทางเดินนั่น
"ขอบคุณมากนิน่า" นิโคลัสพยักหน้ารับ เเละเดินไปตามทางที่เมดสาวนาม นิน่า เชิญไป
ประตูบานใหญ่ที่นิน่ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของมัน ด้วยเเรงผลักเบาๆของเธอก็ทำให้ประตูบานนั้นเหวี่ยงออกเพื่อเปิดทางให้เเก่กลุ่มของนิโคลัสได้ก้าวเข้าไป
"เชิญค่ะ" นิน่ากล่าว ก่อนที่กลุ่มของนิโคลัสจะค่อยๆทยอยกันเข้าไปภายใน โดยมีบานประตูนั้นที่เหวี่ยงกลับมาปิดกั้นพวกเขาเอาไว้ในห้องนั้น
ห้องนี้ก็เป็นอีกห้องหนึ่งที่มีโคมไฟขนาดใหญ่ห้องลงมาจากกลางห้อง
ที่ตรงหน้าของพวกเขาก็มีโซฟายาวอยู่จำนวนหนึ่ง ซึ่งโซฟาตัวที่ใหญ่ที่สุดก็ได้มาหญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองทอง เเละชายหนุ่มที่สวมเเว่นกลมขนาดเล็กในชุดสูทนั่งรออยู่เเล้ว
"เชิญสินิโคลัส เฮอิเน่ เเล้ว เด็ก 2 คนนั่นเป็นใครกันล่ะ?" หญิงสาวผู้นั้นกล่าวเชิญนิโคลัสเเละเฮอิเน่ เเต่ก็ไปติดใจอยู่กับเด็กสาวเเปลกหน้าอีก 2 คนที่เข้ามาด้วย
"เด็ก 2 คนนี้ เราได้ไปพบเข้าตอนที่เกิดเหตุการณ์ขึ้น บริเวณชายหาดของ White Sea ซึ่งพวกเธอก็ได้มานอนเกยไร้สติอยู่ เราจึงคิดว่าควรจะพาพวกเธอมา เเต่พวกเธอไม่สามารถจำอะไรได้ครับ นายหญิงโรบินเนท" นิโคลัสเริ่มรายงานขณะที่พวกเขาเริ่มนั่งลงบนโซฟาที่ตั้งเตรียมเอาไว้
"อืม อย่างงั้นเองรึเนี่ย พวกเธอคงไม่ได้มาจาก Rondo Mansion สินะ" ชายหนุ่มที่นั่งคู่กับโรบินเนทกล่าวถามอมีน่าเเละอมีเน่
เด็กหญิงทั้ง 2 นั่งมองหน้ากันด้วยความงุนงง
"2 คนนี้ จำอะไรไม่ได้ ยกเว้นชื่อของพวกเธอที่อยู่บนปลอกคอของพวกเธอครับ นายท่านเเมททิว" นิโคลัสอธิบาย ซึ่งชายหนุ่มนามเเมททิวก็พยักหน้ารับ ขณะที่มือของเขาเลื่อนไปขยับเเว่นของเขาเล็กน้อย
"ถ้าอย่างนั้น เราก็คงจะสบายใจได้ว่า Leaflet Mansion ของเรายังไม่ถูกพวก Rondo โจมตี" โรบินเนทกล่าวด้วยท่าทางสบายใจ
"วันนี้ดูที่นี่เงียบๆนะครับ ทุกคนไปไหนกันหมด" เฮอิเน่ทักขึ้น ซึ่งนิโคลัสก็หันไปมองเป็นการดุในทันที
"อ่อ ตอนนี้ คอล์เลทพาลิต้าออกไปทำการเเสดงของเธอน่ะ ลิต้าฝีมือเรื่องการเเสดงยิ่งพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งดู เรายิ่งชอบ น่ารักจริงๆ" โรบินเนทตอบเเล้วหัวเราะเบาๆ
"เเล้วตอนนี้ท่านคิดจะทำอะไรกับเด็ก 2 คนนี้ดีล่ะ จะให้ไปฝึกด้วยรึเปล่า?" เเมททิวกล่าวถามนิโคลัส ซึ่งทั้งเฮอิเน่เเละ 2 สาวก็หันไปมองที่นิโคลัสในทันที เฮอิเน่ด้วยความเเปลกใจ เเละ 2 สาวด้วยความงุนงง
"อันนี้ก็คงจะต้องเเล้วเเต่เเม่สาว 2 คนนี้เเหล่ะนะ" นิโคลัสหันกลับมายิ้มให้เด็กๆทั้ง 3 เเล้วหันไปมองเเมททิวที่ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม
"อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ก็ใกล้จะมืดเเล้ว พวกเธอจะอยู่ทานอาหารมื้อค่ำด้วยกัน เเล้วพักที่นี่ก็ได้นะ" โรบินเนทกล่าวชวนนิโคลัสเเละเด็กๆ
"เด็กๆพวกนี้อยู่ได้ เเต่เราคงต้องขอตัวล่ะนะ" นิโคลัสรีบปฎิเสธทำชวนของโรบินเนท
"นั่นสินะ เป็นเจ้าของฟาร์มทั้งที ก็คงจะต้องดูเเลเอาใจใส่เสียหน่อย เเล้วเด็กๆล่ะ จะอยู่ที่นี่รึเปล่า" โรบินเนทหันไปถามเด็กๆ ซึ่งเฮอิเน่ก็พยักหน้าช้าๆ เเต่ 2 สาวยังคงลังเลใจอยู่
"อยู่ที่นี่ไปนั่นเเหล่ะ เผื่อจะได้รู้ว่าที่นี่มันเป็นยังไงมากขึ้น" นิโคลัสทักขึ้นให้เด็กสาวทั้ง 2 อยู่ค้างคืนที่ Leaflet Mansion เเห่งนี้
"ส่วนเจ้า จะอยู่รอคอล์เลทล่ะสิ" นิโคลัสทักขึ้น ทำให้เฮอิเน่ถึงกับหันขวับไปทำตาขวางใส่นิโคลัส
"ถ้าอย่างนั้น วันนี้เราขอตัวก่อนล่ะ ฝากเด็กๆด้วย" นิโคลัสลุกขึ้นเเล้วโบกมือไปมา
"ขอให้เดินทางปลอดภัย" โรบินเนทพยักหน้าให้นิโคลัส โดยมีเเมททิวที่ยกมือขึ้นลานิโคลัสนั่งอยู่ข้างๆ
"ที่นี่ เราจะไปทานมือค่ำกันได้รึยัง" โรบินเนทถามเด็กๆทั้ง 3 ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าที่ขาวผ่องเราไข่มุขที่มีเเสงไฟสาดส่องให้เกิดเเสงเงารับกับใบหน้าของเธออย่างสวยงาม
"ค่า~~" อมีน่าตอบเสียงดังอย่างมีความสุข โดยมีอมีเน่ที่หันไปยิ้มให้ เเละเฮอิเน่ที่ยกมือขึ้นกุมหน้าของเขาด้วยความไม่พอใจ
