Prologue
"ซ่า~~ ซ่า~~" เสียงคลื่นกระทบหาดทรายสีเงินที่คอยสะท้อนเเสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาตามหน้าที่ของมัน ถึงเเม้ว่ามันจะเป็นเพียงเเสงเเดดจากท้องฟ้าจำลองนั่น
เหนือทะเลสีคราม ท้องฟ้าจำลองที่ชาวเมืองเเห่ง Sintiaz รู้จักกันดี
Sintiaz, เมืองที่ตั้งอยู่กลางมหาสมุทร Blue Plain ครอบคลุมไว้ด้วยระบบป้องกันตัวพิเศษที่มีลักษณะคล้ายฟองน้ำ ซึ่งภายในจะเเสดงรูปภาพของท้องฟ้าตามสภาพอากาศในเเต่ละวัน
ในโหมดสงบสุข ระบบป้องกันตัวของ Sintiaz ก็ดูไม่ต่างจากฟองน้ำที่ครอบคลุมตัวเมืองเอาไว้ เเต่เมื่อระบบป้องกันตรวจพบสิ่งเเปลกปลอมที่จะเป็นอันตราย Sintiaz จะเปลี่ยนฟองน้ำนั่นให้เป็นระบบป้องกันตัวไม่ให้มีสิ่งใดสามารถเข้ามาถึง Sintiaz ได้
ภายในนั้น, Sintiaz, เมืองที่ถูกเเบ่งเป็นส่วนๆด้วยทะเลรูป U กลับหัว โดยมีสภาพของภูมิประเทศเเละอาคารบ้านเรือนเป็นตัวเเบ่ง
ส่วนต่างๆของ Sintiaz ได้เเก่ Metroz, ซึ่งจะตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นจุดศูยบ์รวมของตึกระฟ้า เเละย่านการธุรกิจ เเมนชั่นราคาเเพงของครอบครัวมหาเศรษฐี
Ciez, ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลที่มีชื่อว่า White Sea เป็นบริเวณบริเวณที่อยู่อาศัยของประชาชนชั้นกลางลงไป เป็นบริเวณเสื่อมโทรมของ Sintiaz มีอาชญากรรมเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ผู้คนที่นี่จะคอยดูเเลกันเอง กฎหมายที่มีอยู่ไม่สามารถดูเเลตัวเมืองในส่วนนี้ได้อย่างเต็มที่ Ciez ตั้งอยู่ใกล้กับ East Gate ที่เป็น 1 ใน 2 ทางเข้าสู่ Sintiaz ซึ่งอีกด้านคือ West Gate
West Gate ตั้งอยู่ใกล้กับบริเวณทะเลทราย Hedalgo ซึ่งส่วนหนึ่งของทะเลทรายได้ถูกใช้เป็นที่ทิ้งขยะ บริเวณนั้นจะเป็นที่อยู่อาศัย เเละที่ทำงานของคนเก็บขยะ เเละยังถูกใช้เป็นที่ซ่อนตัวของกลุ่มอาชญากรบางกลุ่มอีกด้วย
Hedalgo ตั้งอยู่ทางตะวันตกของ Black Sea
สำหรับการเข้าเมืองนั้น ทำได้ผ่านทาง East เเละ West Gate ซึ่งจะเป็นการเดินทางใต้ดินของเมือง Sintiaz
=====
ปี 1375
"ขณะนี้เราได้รับประกาศจากโปรเจ็ค Neo Reiv โดยท่านศาสตราจารย์เรว์ ซึ่งจะทำการถ่ายทอดสดหลังจากนี้ค่ะ" เสียงของหญิงนักประกาศข่าวดังขึ้นบนจอเเก้วขนาดใหญ่บนตึกใจกลางเมือง Sintiaz ผู้คนที่เดินไปมาตามท้องถนนต่างเงยหน้าขึ้นให้ความสนใจไปยังจอเเก้วต่างๆที่ตั้งอยู่บนอาคารใหญ่ๆทั่วตัวเมือง Metroz
"ในที่สุด เวลานี้ก็ได้มาถึง โปรเจ็ค Neo Reiv ได้เสร็จสมบูรณ์ในที่สุด" ชายผู้หนึ่งในชุดกาวด์ยืนอ้าเเขนของเขาออกมาจากจอเเก้วนั่น ด้วยใบหน้าที่ปลื้มปิติ เเว่นตาทรงสามเหลี่ยมของเขาขยับไปมาตามจังหวะที่ชายผู้นั้นส่ายหน้ามองซ้ายมองขวาราวกลับว่า เขากำลังจ้องมองผู้คนที่ยืนอยู่บนท้องถนนเบื้องล่างนั่น
"ผม ศาสตราจารย์เรว์ จะขอเเนะนำให้พวกท่านรู้จักกับ เพื่อนผู้ร่วมโลกกับเรา สิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ที่มีรูปร่างไม่ต่างจากมนุษย์อย่างเรา เเต่ความสามารถที่ปรับเปลี่ยนได้ตามต้องการ" เสียงของศาสตราจารย์เรว์ดังก้องไปทั่วทั้งเมือง ดวงตาที่เบือกโพลงของเหล่าชาวเมืองที่จ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ
"ขอให้พวกท่าน ทำการต้อนรับ เพื่อนใหม่ของเรา Neo Reiv~~~~" ศาสตราจารย์ลากเสียงของเขาขณะที่ร่างที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์ปรกติทั่วไปทุกประการ ที่ค่อยๆทะยอยเดินออกมาจำนวนหนึ่ง พวกเขายืนเรียงอยู่ด้านหลังของศาสตราจารย์อย่างเงียบๆ
สิ่งที่เเยกพวกเขาออกจากความเป็นมนุษย์ก็คงมีเพียง หูที่มีรูปทรงเเหลมต่างจากมนุษย์ เเละปลอกคอที่มีรูเสียบปลั๊กหน้าตาเเปลกๆอยู่ ซึ่งปลอกคอนั้น ไม่ได้อยู่รอบขอของพวกเขาเหล่านั้น เเต่เหมือนจะเป็นรูปตัว U โดยเว้นบริเวณด้านหน้าเอาไว้
"หูของพวกเขา สามารถรับคลื่นความถี่ต่างๆที่มนุษย์ไม่สามารถรับได้ ซึ่งเป็นข้อดีข้อหนึ่งที่น่าจะเป็นประโยชน์มากเลยทีเดียว" ศาสตราจารย์เริ่มอธิบายขึ้นสิ่งเเปลกปลอมบนร่างของ Neo Reiv เหล่านั้น
"ส่วนปลอกคอนี้ จะเป็นตัวอัพเกรดความสามารถของพวกเขา"
"สิ่งนี้ เมื่อนำไปเสียบเข้าที่ปลอกคอนั้น จะเพิ่มความสามารถให้เเก่ Neo Reiv คนนั้นตามสรรพคุณของสสารภายในนี้" ศาสตราจารย์เขย่าหลอดทดลองขนาดเล็กที่มีหัวเป็นปลั๊กที่น่าจะใช้เสียบเข้าที่คอของ Neo Reiv ภายในนั้นมีของเหลวสีฟ้าใสอยู่ภายใน
"Neo Reiv ที่อีกไม่นานจะไปเดินอยู่บนท้องถนน เเละร่วมใช้ชีวิตประจำวันกับเรามนุษย์ทั้งหลาย ขอให้พวกท่านทุกคน คอยดูเเลพวกเขา ไม่ต่างจากมนุษย์คนอื่นๆ ขอขอบคุณมาก" ศาสตราจารย์โค้งคำนับ ก่อนที่จอเเก้วนั้นจะตัดกลับไปที่หญิงนักประกาศข่าวอีกครั้ง
=====
ปี 3005
"ตูม!!!" "ซ่า~~~" เสียงน้ำถูกกระเเทกทำให้เกิดละอองน้ำลอยฝุ้งไปทั่วบริเวณ
พื้นที่ว่างปล่าวทางตอนใต้ของ White Sea กระเเสน้ำค่อยๆนิ่งลงอย่างช้าๆ
ชาย 2 คนมุ่งหน้าลงไปยังชายหาดของ White Sea จากทางเดินริมทะเลของ Ciez
เด็กหนุ่มผมสีเงินที่เสยขึ้นตามเเรงลมที่พัดทวนหน้าของเขาขณะที่วิ่งตามโขกหินลงไปยังริมชายหาด เสื้อเเจ๊กเก็ทสีเทาที่ปลิวไสวตามเเรงที่ชายหนุ่มคนนั้นวิ่งลงไป เสื้อรัดรูปสีดำที่สะท้อนเเสงเเดดเป็นเงาเรือๆ กางเกงยีนส์สีน้ำเงินฝุ่น เเละรองเท้าหนังสีดำที่ดูเงาวาวรับเเสงเเดดเป็นอย่างดี
ชายร่างใหญ่ในเสื้อกล้ามสีขาวเดินตามไปอย่างเอื่อยๆ ดวงตาที่ดูเหมือนจะปิดอยู่ตลอดเวลา เเละรอยเเผลเป็นที่ทอดยาวจากกลางหน้าผาก ผ่านดวงตาซ้ายลงไปจนถึงเเก้ม กางเกงขาสั้นสีน้ำตาล เเละรองเท้าเเตะขยับไปมาตามที่เขาเดินเลาะโขกหินเหล่านั้นลงไป
"นิโคลัส ดูนั่น" ชายหนุ่มตะโกนเรียกชายร่างใหญ่ที่มีนามว่านิโคลัส นิ้วของเขาก็ชี้ไปยังชายหาดนั่น เหมือนว่าเขาได้พบกับอะไรบางอย่าง
"นั่นมันเป็นวิธีที่เจ้าใช้เรียกพ่อของเจ้ารึ" ชายร่างใหญ่กระเเอมเบาๆเชิงตักเตือน พลางเดินตามลงไปที่ชายหาด
"นี่มัน!?" นิโคลัสขึ้นเสียงเล็กน้อยเมื่อเขาได้พบกับสิ่งที่ลอยมาเกยอยู่บนชายหาด
เด็กหญิง 2 คนในชุดเสื้อผ้าเเบบชิ้นเดียว สีฟ้าน้ำทะเล ผมสีน้ำตาลที่เปียกเเฉะปกปิดหน้าตาของเธอเอาไว้ ร่างกายขนาดเล็กของพวกเธอนอนขดอยู่เพราะความหนาว
เด็กหนุ่มผมเงินปัดผมออกจากใบหน้าของเด็กหญิงทั้ง 2 เผยให้เห็นใบหน้าที่เหมือนกันของเด็กหญิงทั้ง 2
"ฝาเเฝด?" เด็กหนุ่มเอะใจ
"เป็นยังไงบ้าง เฮอิเน่" นิโคลัสกล่าวถามเด็กหนุ่มที่ถูกเรียกว่าเฮอิเน่ที่กำลังดูอาการเด็กสาวฝาเเฝดอยู่
"ยังหายใจอยู่ เเค่หมดสติไปเฉยๆ" "เอะ นี่อะไรเนี่ย" เฮอิเน่ตอบ เเต่เขากลับไปเอะใจกับอะไรบางอย่าง
"ปลอกคอรึ" นิโคลัสนั่งลงข้างๆเด็กหญิงคนหนึ่ง เเล้วตรวจดูที่คอของเธอที่เป็นปลอกคอสีขาว ซึ่งเฮอิเน่ก็ดูปลอกคอของเด็กหญิงอีกคนหนึ่ง
"อมีน่า เอมูเอล" เฮอิเน่กระซิบ
"อมีเน่ เอมูเอล" นิโคลัสกระซิบตอบ
"นี่มันคืออะไร ชื่อรึ?" นิโคลัสตรวจดูปลอกคอของเด็กสาวอย่างละเอียด
"ทำไมถึงได้มี 2 ส่วนล่ะ ถ้าเป็นชื่อ พวกเรามีชื่อเเค่ชื่อเดียวนะ ทำไมเด็กพวกนี้ถึงไหน" เฮอิเน่ท้วง
"ข้าก็ไม่รู้ ยังไงก็ตาม พาเด็กพวกนี้กลับไปที่บ้านก่อนเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา ดูเสื้อผ้าที่ใส่สิ" นิโคลัสอุ้มร่างของเด็กสาวตรงหน้าของเขาขึ้นมา เเล้วเริ่มออกเดินกลับขึ้นไปที่ทางเดินเลียบชายฝั่ง
เฮอิเน่พยายามจะอุ้มเด็กสาวอีกคนขึ้น เเต่เขาก็ดันไปเหลือบเห็นอะไรบางอย่าง สีเเดงระเรื่อเริ่มลามไปบนใบหน้าของเขา
"นี่ชั้นคิดอะไรกับเด็กเนี่ย" เฮอิเน่สบัดหน้าไปมา เเล้วอุ้มร่างของเด็กหญิงคนนั้นขึ้น เเล้วรีบเดินตามนิโคลัสกลับขึ้นไปที่ทางเดินเลียบชายฝั่ง
"เจ้าคิดว่า เด็ก 2 คนนี้จะตกลงมาจากสวน Eden ไม๊" นิโคลัสถามเฮอิเน่ระหว่างทางกลับบ้านของพวกเขา
"ชั้นก็ไม่รู้" เฮอิเน่เงยหน้าขึ้นมองไปยังเเผ่นดินลอยฟ้าที่ลอยเอื่อยๆอยู่เหนือ Sintiaz
"ไม่มีใครเคยเข้าไปใกล้ที่นั่นได้นี่นา เเม้เเต่เครื่องบินรบ" เฮอิเน่ก้มหน้ากลับลงมา เเล้วก็จ้องหน้าเด็กสาวที่เขาอุ้มมา
บ้านหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ที่สุดทางเดินนั่น ด้านหลังก็เป็นฟองน้ำที่เป็นขอบเขตของ Sintiaz
พื้นหญ้าอันเขียวขจีที่ทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา คนงานจำนวนหนึ่งที่เดินไปมา ระหว่างที่พวกเขาคอยดูเเลความเรียบร้อยของฟาร์มเเห่งนี้ ซึ่งมีสัตว์น้อยใหญ่จำนวนมากมายเดินเผ่นผ่านตามชีวิตประจำวันของมัน
"จะอธิบายกับคนงานยังไงดีล่ะ" นิโคลัสกระซิบ
"ก็บอกว่า เธอถูกพวกนักเลงเล่นงานมาก็พอเเล้ว" เฮอิเน่ตอบเเบบไม่ค่อยสบอารมณ์เเล้วเดินตรงไปที่บ้านของเขา โดยมีนิโคลัสเดินตามไปติดๆ
